กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเยวี่ยกับกู้เหย่ยังคงตกตะลึงจนไม่ได้สติกลับคืนมา พวกเขาก็เห็นหนิงหนิงวิ่งปรู๊ดเข้าไปในห้องแล้ว
ทั้งสองสบตากันแวบหนึ่ง ก่อนจะเดินตามเข้าไปในห้องด้วย
อยู่ไหนเหรอ?
อยู่ไหนอะไร? เจียงเยวี่ยเห็นหนิงหนิงเดี๋ยวก็เปิดผ้าห่ม เดี๋ยวก็มองใต้หมอน แล้วก็ชะโงกดูใต้เตียง ถึงขั้นเปิดประตูตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่ นางจึงได้แต่ทำหน้างุนงง “หนิงหนิง กำลังหาอะไรอยู่?”
หาน้องชายไง!
เจียงเยวี่ย: “...”
กู้เหย่: “...”
ทำไมไม่มีล่ะ! หนิงหนิงถามด้วยสีหน้าสงสัย
ตอนนี้มุมปากของเจียงเยวี่ยกระตุกยิก ๆ แต่ก็ยังต้องอธิบายให้หนิงหนิงฟัง “หนิงหนิง ที่นี่ไม่มีน้องชาย!”
ทำไมถึงไม่มีล่ะ? หนิงหนิงถามอย่างประหลาดใจ