กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเยวี่ยไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งตัวเองจะได้พูดคุยกับกู้เหย่อย่างถูกคอเช่นนี้ หากรู้ว่าเขาเปิดกว้างและมีแนวคิดก้าวหน้าเพียงนี้ เธอคงไม่ต้องเสียเวลาปิดบังเขาแล้ว
“แค่ก ๆ ๆ…”
ในเวลานั้นเอง เสียงไอดังขึ้นจากนอกประตูอีกครั้ง เจียงเยวี่ยกับกู้เหย่หันกลับไปมองพร้อมกัน จึงเห็นเหอจิ้งเซวียนยืนอยู่ตรงประตูอย่างกระอักกระอ่วน เขาหันข้างเข้าหาพวกเขา สีหน้าท่าทางดูทำอะไรไม่ถูก
เมื่อเห็นว่าทั้งสองสังเกตเห็นตนเอง เหอจิ้งเซวียนก็กล่าวอย่างกระอักกระอ่วนว่า “ผมเคาะประตูแล้ว ไม่มีใครตอบ ผมก็เลยผลักเข้ามา”
“สหายเหอจิ้งเซวียน มีธุระอะไรอีกหรือ?” คราวนี้เจียงเยวี่ยเพียงนั่งอยู่บนตักกู้เหย่ ไม่ได้ทำอย่างอื่น ดังนั้นเธอจึงลุกขึ้นอย่างเปิดเผย สีหน้าก็เป็นธรรมชาติอย่างยิ่ง