กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ทำอะไรน่ะ ทำอะไรน่ะ!” เจียงเยวี่ยโวยวายพลางยื่นมือไปตีมือกู้เหย่ คิดหาโอกาสหนี แต่สุดท้ายกลับถูกกู้เหย่คว้าข้อมือเอาไว้
“เธอกำลังรู้สึกผิดอยู่ใช่ไหม?” กู้เหย่ลากม้านั่งมานั่ง แล้วหรี่ตามองเจียงเยวี่ย
“กู้เหย่ อย่าพูดมั่ว!” พอได้ยินคำพูดนี้ เจียงเยวี่ยก็เชิดอกขึ้นทันที ก่อนกล่าวอย่างมีเหตุผลเต็มที่ว่า “ฉันมีอะไรต้องรู้สึกผิด?”
กู้เหย่เผลอมองหน้าอกอวบอิ่มของเจียงเยวี่ยเข้าแวบหนึ่ง เพราะเธอเชิดมันมาแทบจะชนหน้าเขาอยู่แล้ว อยากไม่มองก็ยาก
แต่เขาก็รีบเบือนสายตาออกไปทันที พร้อมกระแอมอย่างไม่เป็นธรรมชาติสองครั้ง “ถ้าไม่ได้รู้สึกผิด แล้วจะหนีทำไม?”