กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจียงเยวี่ยกับหนิงหนิงเพิ่งมาถึงหน้าเขตครอบครัวกองพลที่หนึ่งร้อยเจ็ดสิบเก้า ด้านหลังก็มีเสียงแตรรถยนต์ดังขึ้น
เธอหันกลับไปมอง เห็นว่าเป็นขบวนรถลำเลียงทหาร มีมากกว่าสิบคันได้ รถแต่ละคันแล่นตามกันมาอย่างยิ่งใหญ่
เจียงเยวี่ยคิดว่าตัวเองขวางทางรถทหารเข้าไป จึงจูงหนิงหนิงหลบไปข้างถนนเล็กน้อย แต่รถทหารกลับมาจอดข้างตัวเธอ
มีคนยื่นศีรษะออกมาจากหน้าต่างรถแล้วตะโกนอย่างร่าเริงว่า “สวัสดี พี่สะใภ้เล็ก!”
เจียงเยวี่ยเงยหน้ามอง คนที่พูดเป็นชายอายุราวยี่สิบกว่า ๆ พอยิ้มก็เห็นฟันขาวสว่างทั้งปาก เจียงเยวี่ยค้นความทรงจำอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะจำได้ว่าคนคนนี้อยู่ในกองพันของกู้เหย่ เป็นนายทหารฝ่ายธุรการ และดูเหมือนจะแซ่เซวีย