กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ขากลับเดินง่ายกว่าขามาเสียอีก ที่สำคัญคือรู้ว่าบ้านอยู่ตรงไหน เป้าหมายชัดเจน และมีความหวังรออยู่
แม้ปากของผู้พันกู้จะตำหนิเจียงเยวี่ยว่าร่างกายอ่อนแอ แต่การกระทำกลับดูแลเจียงเยวี่ยเป็นอย่างดี เขาผ่อนฝีเท้าลงตลอด ทั้งที่ขายาวขนาดนั้นกลับต้องคอยปรับให้เข้ากับจังหวะก้าวของเจียงเยวี่ย ทำเอาเธอรู้สึกกระดากอยู่ไม่น้อย
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้พันกู้ยังรับของทุกอย่างจากมือเจียงเยวี่ยไปถือเอง จนมือของเจียงเยวี่ยไม่ต้องถืออะไรเลย หนิงหนิงไม่ยอมให้ผู้พันกู้อุ้ม จึงเดินไปพร้อมกับเจียงเยวี่ย
เรื่องนี้ทำให้เจียงเยวี่ยรู้สึกเหมือนเวลาที่เธอเดินทางไปตัวเมืองอำเภอกับหนิงหนิงตามปกติ เดินไปพักไปโดยไม่รู้สึกเหนื่อยเท่าไรนักก็มาถึงบ้านแล้ว