กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“แขนเป็นอะไร?” ตอนกู้เหย่ล้างจาน เขาเห็นเจียงเยวี่ยกำลังนวดแขนอยู่ ตอนออกจากบ้านหลังทานอาหารเที่ยงเสร็จ เขาก็เห็นเธอสะบัดแขนอยู่เช่นกัน
“ก็ถือของจนเป็นแบบนี้น่ะสิ เมื่อยมาก!” แถมยังเจ็บด้วย!
เจียงเยวี่ยไม่มีทางยอมรับหรอกว่าตัวเองอ่อนแอแค่ไหน แค่ถือของหนักนิดหน่อยก็ไม่ไหวแล้ว แขนทั้งสองข้างราวกับถูกกรอกด้วยตะกั่ว เธอสงสัยว่าพอถึงพรุ่งนี้อาจยกแขนไม่ขึ้นด้วยซ้ำ
กู้เหย่หลุบตาลงโดยไม่พูดอะไร พวกเขากินข้าวกันแค่สองคน จานชามจึงมีไม่มาก เขาล้างจนสะอาดอย่างรวดเร็ว แล้วคว่ำไว้ในกะละมังให้สะเด็ดน้ำ
“มานี่!”
“หือ?” เจียงเยวี่ยผ่านไปหนึ่งวินาทีถึงได้รู้ตัวว่ากู้เหย่กำลังพูดกับเธอ