เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนบ่ายห้าโมงครึ่ง หลี่ซิ่วซิ่วก็จูงหนิงหนิงมายืนชะเง้อมองอยู่ที่หน้าประตู
เขตบ้านพักครอบครัวทหารอยู่ภายในกองบัญชาการกองพลที่หนึ่งร้อยเจ็ดสิบเก้า แต่ค่อนข้างห่างจากเขตฝึกตามปกติ นายทหารระดับผู้บังคับกองร้อยที่อาศัยอยู่ที่นี่จึงมีคนขับรถเสี่ยวจางคอยรับส่ง
ทางฝั่งนี้กู้เหย่เพิ่งลงจากรถ หลี่ซิ่วซิ่วก็มองเห็นเขาอย่างรวดเร็ว ดวงตาของเธอเป็นประกาย รีบอุ้มหนิงหนิงขึ้นมาและกำลังจะเดินเข้าไปหา
“ซิ่ว! รอฉันด้วย!” หลี่หงอิงตะโกนเรียก เธอวางตะหลิวลง เช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนสองสามครั้ง แล้วเดินตามออกไปด้วย “ฉันมีเรื่องจะพูดกับผู้พันกู้สองสามคำ”
“อ้อ!” ในหัวและสายตาของหลี่ซิ่วซิ่วมีแต่ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่หน้าตาหล่อเหลาที่กำลังเดินตรงเข้ามา เธอจะได้ยินว่าหลี่หงอิงพูดอะไรเสียที่ไหน