กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กู้เหย่ไม่คิดว่าเจียงเยวี่ยจะเป็นลมก็เป็นลม ร่างกายของเขาตอบสนองเร็วกว่าสมอง รีบคว้าตัวเธอไว้ก่อนที่เจียงเยวี่ยจะล้มลง
ทันทีที่เข้าใกล้เจียงเยวี่ย กู้เหย่ก็ได้กลิ่นหอมจาง ๆ ลอยมา เขาขมวดคิ้ว สายตาเลื่อนไปหยุดอยู่ที่ริมฝีปากสีซีดดุจกลีบซากุระของเจียงเยวี่ย ภาพเมื่อวานที่เธอโผเข้ามาจูบเขาพลันผุดขึ้นในหัวอย่างควบคุมไม่ได้ ก่อนที่เขาจะรีบเบือนสายตาหนีไป
“เจียงเยวี่ย? เจียงเยวี่ย!” กู้เหย่ยื่นมือไปตบแก้มของเจียงเยวี่ยเบา ๆ
เจียงเยวี่ยหลับตาแน่น ไม่ส่งเสียงใด ๆ
เพื่อให้ได้อยู่ข้างกู้เหย่ต่อไป เธอทุ่มสุดตัวแล้ว!
เพียงแต่แรงมือของกู้เหย่หนักไปหน่อย ตบจนแก้มของเธอเจ็บไปหมด แต่เธอก็ยังต้องกัดฟันทนอย่างสุดชีวิต จะให้แผนแตกไม่ได้เด็ดขาด!