เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กู้เหย่ยื่นกระบอกเคลือบให้เจียงเยวี่ย แล้วหันไปหยิบตะเกียบ ทันใดนั้นก็มีเสียงหอบฟืดฟาดดังขึ้นข้างหู เขารีบหันกลับไปมอง ก่อนจะเห็นว่าใบหน้าทั้งหน้าของเจียงเยวี่ยจมอยู่ในกระบอกเคลือบ
“เจียงเยวี่ย!” กู้เหย่ตกใจ รีบยื่นมือบีบต้นคอด้านหลังของเจียงเยวี่ย แล้วยกตัวเธอขึ้นมา
เจียงเยวี่ยเลียคราบน้ำมันตรงมุมปาก หรี่ตายิงฟันใส่กู้เหย่ “หอมจัง!”
มุมปากของกู้เหย่กระตุก ใบหน้าหล่อคล้ำลงเล็กน้อย เมื่อครู่เขายังนึกว่าเจียงเยวี่ยหมดสติไปอีกแล้ว ที่ไหนได้เธอแค่ตะกละแอบกินเอง?
“มีแต่แมวกับหมาเท่านั้นแหละที่กินแบบนี้! ใครเขากินกันแบบนี้?” กู้เหย่มองรอยวงหนึ่งบนใบหน้าเจียงเยวี่ย ซึ่งเกิดจากกระบอกเคลือบประทับไว้ แล้วปล่อยมือจากต้นคอด้านหลังของเธออย่างพูดไม่ออก ก่อนยื่นตะเกียบให้
เจียงเยวี่ยไม่ได้ใส่ใจที่กู้เหย่บอกว่าเธอเป็นแมวเป็นหมา ตอนนี้ดวงตาของเธอเป็นประกาย กำลังจ้องกระบอกเคลือบเขม็ง