เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 382 - เกลี้ยกล่อมทัพเรือจิงโจวให้ยอมสวามิภักดิ์
"พี่น้องสำนักม่อจื่อ เคยประดิษฐ์กลไกพิสดารอันใดที่สามารถสยบลิ้นเพลิงอันบ้าคลั่งนี้ได้อย่างรวดเร็วหรือไม่"
กัวเฟยกวาดสายตามองไปรอบด้านด้วยความร้อนรน ในดวงตาเต็มไปด้วยความกระวนกระวาย
"ผู้อาวุโสสำนักเต๋า ไม่มีวิธีใดที่จะสื่อสารกับเบื้องบน เพื่อดลบันดาลให้สายฝนโปรยปรายลงมา ดับเปลวเพลิงอันมหึมานี้ได้เลยหรือ"
ซี่เฟิงเอ่ยถามขึ้นมาติดๆ ในคำพูดแฝงไว้ด้วยความหวังอันเลือนราง
แสงเพลิงพวยพุ่งเสียดฟ้า ส่องกระทบใบหน้าของทั้งสามคนให้ดูเคร่งเครียดยิ่งนัก ฮ่าวเจาเดินวนไปเวียนมาอย่างร้อนรน ทว่าครุ่นคิดจนหัวแทบแตกก็ยังคิดหากลอุบายอันดีไม่ได้ หากเสบียงอาหารถูกทัพเจียงตงเผาทำลายไปจนสิ้น การส่งกำลังบำรุงให้เหล่าทหารหาญหลายแสนนายที่แนวหน้าจะทำอย่างไร หากแม่ทัพหลิวเย่าล่วงรู้ข่าวนี้ ความผิดหวังอันหนักหน่วงนั้น พวกเขาจะแบกรับไหวได้อย่างไร
เมื่อเห็นเช่นนั้น ซี่เฟิงจึงสูดลมหายใจเข้าลึก สีหน้าค่อยๆ กลับมาสุขุมเยือกเย็นดังเดิม
"ทุกท่านอย่าเพิ่งร้อนใจ หากคิดจะสยบเพลิงใหญ่นี้ บางทีพวกเราอาจจำเป็นต้องใช้ไฟดับไฟ ขอเพียงพวกเราวางแนวให้แยบคาย ให้เปลวไฟที่จุดขึ้นใหม่กลายเป็นแนวกันไฟ..."
"แม่ทัพหลิวเคยกล่าวกับข้าในอดีตว่า หากไฟลุกลามจนยากจะควบคุม ก็สามารถใช้แผนการอันไม่ธรรมดานี้ได้"