เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 378 - เฉาเชาเปิดศึกตัดสินกับหลิวเย่า (ตอนที่สอง)
"ฮ่าๆ ได้ประลองฝีมือกับกวานจวินโหวผู้เลื่องชื่อ นับเป็นวาสนาอันยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของพวกเราเหล่านักรบ" วาจาของเซี่ยโหวตุนยังมิทันสิ้นเสียง เพียงปะทะกับหลิวเย่าได้เพียงสองกระบวนท่า เรี่ยวแรงก็หมดสิ้น ร่างกายซวนเซ พลัดตกจากหลังม้า จมดิ่งสู่ความหมดสติอย่างลึกซึ้ง
เซี่ยโหวเอียนกำดาบศึกแน่น เลือดลมในอกพลุ่งพล่าน แววตาเปล่งประกายความตื่นเต้นที่ไม่อาจสะกดกลั้นได้ สำหรับเหล่านักรบแล้ว ในสนามรบ หากได้พบพานคู่ต่อสู้ที่คู่ควรแก่การประลองฝีมืออย่างแท้จริง ไม่ว่าจะแพ้หรือชนะ ล้วนเป็นดวงดาราอันเจิดจ้าในชะตาชีวิต
แม้สุดท้ายจะไม่อาจเด็ดหัวศัตรูได้ หลงเหลือเพียงผืนทรายสีเหลืองเคล้าหยาดโลหิต ก็เป็นบทเพลงอันงดงามที่ไร้ความเสียดาย
ในเวลานี้ หลี่เตี่ยนและเฉาหงรู้ใจกันเป็นอย่างดี ควบม้าศึกพุ่งทะยานไปข้างกายเซี่ยโหวตุนดั่งสายลม ประคองร่างของสหายร่วมศึกที่บาดเจ็บสาหัสและหมดสติกลับเข้าสู่ค่ายของฝ่ายตนอย่างระมัดระวัง
การเคลื่อนไหวของคนทั้งสองรวดเร็วและมั่นคง เมื่อจัดการดูแลเซี่ยโหวตุนเรียบร้อยแล้ว ก็หมุนตัวกลับมาในทันที เตรียมพร้อมรับศึกต่อไป
กล่าวถึงผู้ที่ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าพวกเขา คือหลิวเย่า ผู้ทำลายตำนานไร้พ่ายของหลี่ว์ปู้ และได้รับการยกย่องให้เป็นยอดขุนพลอันดับหนึ่งแห่งต้าฮั่น
เสียงเข่นฆ่าดังกึกก้อง แสบแก้วหู
เซี่ยโหวเอียนกำดาบศึกแน่น ท่ามกลางเสียงกลองศึกที่รัวกระหน่ำ เขาเปิดฉากโจมตีดั่งพยัคฆ์ร้ายลงจากขุนเขาพร้อมกับหลิวเย่าในทันที