เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 351 - ศึกรุกรับเมืองโซ่วชุน (ห้า)
คืนนั้น แสงจันทร์ดั่งสายน้ำ ท่ามกลางความเงียบสงบแฝงระลอกคลื่นใต้น้ำที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้
ทันใดนั้น ภายในค่ายทหารของหลิวเย่า เสียงอันเร่งร้อนและสับสนวุ่นวายพลันฉีกกระชากความเงียบสงัดของค่ำคืน ประหนึ่งกระแสน้ำมืดมิดที่ปั่นป่วน ส่งสัญญาณถึงพายุที่กำลังจะมาเยือน
ในวันนี้ สามกองทัพอันเกรียงไกรได้เปิดฉากประลองหยั่งเชิงกับค่ายกลข้าศึกไปแล้วรอบหนึ่ง หลิวฉีหลังจัดสรรที่พักให้แก่เหล่าทหารหาญที่เหนื่อยล้าใต้บัญชาเสร็จสิ้น ก็รีบปล่อยให้ร่างกายและจิตใจจมดิ่งสู่ห้วงนิทรา เพื่อฟื้นฟูเรี่ยวแรงสำหรับการศึกในวันพรุ่งนี้
ทว่า ฝันดีอยู่ได้ไม่นาน เขาเพิ่งจะปิดเปลือกตาอันเหนื่อยล้าลง ยังมิทันได้ดำดิ่งสู่ห้วงลึกแห่งความฝัน เสียงกีบม้าอันเร่งร้อนก็ดังจากไกลใกล้เข้ามา พร้อมกับเสียงอุทานด้วยความตื่นตระหนกของหน่วยสอดแนม ดุจเสียงฟ้าร้องในความมืด
"เกิดเรื่องใหญ่แล้ว! นายน้อยใหญ่! มีสถานการณ์ฉุกเฉิน!"
"มีเรื่องอันใดจึงเอะอะโวยวายเช่นนี้?" หลิวฉีขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ ฝืนยันกายลุกขึ้น พิงอยู่บนเตียงนอน แววตาที่งัวเงียแฝงบารมีอยู่บ้าง พยายามปัดเป่าความไม่สบายใจที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน
หน่วยสอดแนมสีหน้าตื่นตระหนก แทบจะซวนเซก้าวเข้ามาในกระโจม ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
"นายน้อยใหญ่ แย่แล้วขอรับ! จิงโจว... สถานการณ์พลิกผันใหญ่หลวง!"
"ทัพใหญ่ของเฉาเชาตีฝ่าวงล้อมหนานหยาง กำลังควบตะบึงตรงสู่เซียงหยางแล้วขอรับ!"