เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 350 - ศึกรุกรับเมืองโซ่วชุน (สี่)
ภายในกระโจมใหญ่ แสงเทียนสลัวไหวระริก สะท้อนลงบนใบหน้าของซุนเจียนที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความชื่นชม สายตาของเขาเป็นประกาย จับจ้องไปยังชายหนุ่มผู้มีสง่าราศีและท่าทางองอาจที่ยืนอยู่ข้างกายหลิวเย่า ในที่สุดก็สะกดความสงสัยในใจไม่อยู่ เอ่ยปากถามขึ้นว่า
"น้องจื่ออี๋ ยอดวีรบุรุษหนุ่มผู้สง่างามองอาจผู้นี้ คือยอดคนจากที่ใดกัน?"
หลิวเย่ายกยิ้มที่มุมปาก ในดวงตาฉายประกายความภาคภูมิใจ ค่อยๆ เอ่ยว่า "นี่คือขุนพลเอกใต้บัญชาข้า จ้าวจื่อหลงแห่งฉางซาน!"
เมื่อได้ยินคำนี้ ดวงตาทั้งสองข้างของซุนเจียนพลันสว่างวาบดั่งดวงดารา เขาพิจารณาดูชายหนุ่มตรงหน้าอย่างละเอียด ประหนึ่งจะซึมซับความองอาจทั่วร่างของเขาเข้ามาในสายตาให้หมดสิ้น
"ที่แท้ เจ้าก็คือหนึ่งในแปดพยัคฆ์แห่งเปิ้งโจวอันเลื่องชื่อ จ้าวจื่อหลง!" น้ำเสียงของซุนเจียนเต็มไปด้วยความทึ่ง "ข้าอยู่ ณ ดินแดนเจียงตง ได้ยินชื่อเสียงอันเกรียงไกรของเจ้านานแล้ว ลุยเดี่ยวบุกค่ายกล กล้าหาญไร้ผู้ต่อกร สมแล้วที่เป็นวีรบุรุษกำเนิดแต่วัยเยาว์ ชวนให้ผู้คนเลื่อมใสยิ่งนัก!"
กล่าวจบ ซุนเจียนก็หันไปมองหลิวเย่า น้ำเสียงแฝงความอิจฉาและการหยอกล้ออยู่บ้าง "น้องจื่ออี๋เอ๋ย วิธีการสรรหาคนมีความสามารถของเจ้า ชวนให้ผู้คนต้องทึ่งจริงๆ ผู้กล้าหาญเหล่านี้ เจ้าไปเสาะหามาจากที่ใดกัน? ช่างทำให้พี่ชายอย่างข้าต้องอิจฉาเหลือเกิน!"