เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 348 - ศึกรุกรับเมืองโซ่วชุน (สอง)
สายตาของกัวเจียล้ำลึก จับจ้องไปยังกระดานทรายที่จัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบ ประหนึ่งสามารถมองทะลุเมฆหมอกหนาทึบ ตรงเข้าสู่แก่นแท้ของสถานการณ์ศึก
"หลังผ่านการประลองอันดุเดือดระหว่างการรุกและการรับมาหลายรอบ ข้าก็ยิ่งเข้าใจกระจ่างชัด ว่าเหตุใดโซ่วชุนจึงแข็งแกร่งดั่งทองคำ ยากจะสั่นคลอน กุญแจสำคัญอยู่ที่เมื่อการศึกติดพัน ลำน้ำที่ตัดสลับซับซ้อนเหล่านั้นจะกลายเป็นเส้นเลือดใหญ่ในการส่งกำลังบำรุงที่โซ่วชุนใช้ประทังชีวิต"
"ลองคิดดู หากสามารถวางตาข่ายฟ้าดินที่ต้นน้ำได้อย่างแยบยล ตัดขาดเส้นเลือดใหญ่ทางน้ำที่หล่อเลี้ยงเมืองศัตรู ทำให้เส้นทางลำเลียงของมันเป็นอัมพาตอย่างสิ้นเชิง ปราการด่านสุดท้ายของโซ่วชุน มิพังทลายลงโดยไม่ต้องรบหรอกหรือ?"
คำพูดของกัวเจียแฝงความมั่นคงไม่อาจโต้แย้ง ดั่งสายน้ำใส ก่อระลอกคลื่นในหัวใจของทุกคนในที่นั้นขึ้นมาทันที
"ปิดกั้นลำน้ำ แผนนี้ยอดเยี่ยมยิ่งนัก!"
สิ้นคำพูดนี้ รอบด้านพลันมีเสียงอุทานด้วยความทึ่งดังขึ้นชั่วครู่ ในดวงตาของทุกคนเปล่งประกายแห่งความหวัง
ทว่า ความตื่นเต้นนี้ดำรงอยู่ได้ไม่นาน จากนั้น พวกเขากลับขมวดคิ้วเข้าหากันโดยมิได้นัดหมาย สีหน้าแฝงความลังเลและความกังวลอยู่หลายส่วน
เรียบง่ายยิ่ง ปัจจุบันคนในกองพลเปิ้งโจวล้วนเป็นคนทางเหนือ ให้พวกเขาขี่ม้ายิงเกาทัณฑ์ย่อมทำได้ ทว่าหากพูดถึงการว่ายน้ำ ขออภัยด้วย พวกเขาล้วนเป็นเป็ดบกแทบทั้งสิ้น กระทั่งบางคนขึ้นเรือแล้วยังเมาเรือ