เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 347 - ศึกรุกรับเมืองโซ่วชุน (หนึ่ง)
การหยั่งเชิงครั้งแรกของสวี่ฉู่ เป็นไปตามที่คาดการณ์ไว้ ไม่อาจก่อให้เกิดระลอกคลื่นใดๆ พ่ายแพ้กลับมาอย่างเงียบเชียบ
แม้เขาจะเค้นสติปัญญาอย่างหนัก ใช้กระสอบทรายเป็นสะพาน พยายามจะข้ามผ่านคูเมืองที่ขวางกั้นอยู่เบื้องหน้า ทว่าสุดท้ายก็ไม่อาจสัมผัสโดนกำแพงเมืองโซ่วชุนได้แม้เพียงครึ่งก้าว
ที่น่าท้อแท้ยิ่งกว่านั้นคือ กระสอบทรายเหล่านั้นที่แบกรับความหวัง ภายใต้การซัดสาดอย่างโหดร้ายของกระแสน้ำอันเชี่ยวกราก พลันมลายหายไปอย่างไร้ร่องรอยในเวลาอันรวดเร็ว ประหนึ่งไม่เคยมีอยู่มาก่อน
เมืองโซ่วชุน ป้อมปราการอันเก่าแก่แห่งนี้ การป้องกันอันประณีตของมัน ชวนให้ผู้คนต้องทอดถอนใจด้วยความตื่นตะลึง ตั้งแต่ทหารรักษาการณ์ที่ประจำการแน่นขนัดเหนือกำแพงเมือง ไปจนถึงเครื่องมือรักษาเมืองแต่ละชิ้นที่ติดตั้งไว้อย่างแยบยล ล้วนแผ่ความสมบูรณ์แบบและความกลมกลืนอันยากจะพรรณนาออกมาทั้งสิ้น
และที่น่าสิ้นหวังยิ่งกว่านั้น เมืองโซ่วชุนหาได้เป็นเพียงป้อมปราการที่แข็งแกร่งดั่งทองคำเท่านั้นไม่ มันยังมีโครงข่ายทางน้ำที่เชื่อมต่อถึงกันรอบทิศ ประหนึ่งเส้นสายแห่งชีวิต ลำเลียงยุทธปัจจัยและกำลังพลจากพื้นที่ต่างๆ ในหวายหนานมายังที่นี่อย่างไม่ขาดสาย สิ่งนี้ทำให้สิ่งที่หลิวเย่าต้องเผชิญหน้า หาใช่เพียงแค่เมืองหนึ่งเมือง ทว่าคือกลไกสงครามขนาดมหึมาและซับซ้อน เป็นเขาวงกตแห่งสงครามที่แทบไม่อาจตีหักเอาชัยได้
ศึกนี้ สำหรับหลิวเย่าแล้ว ย่อมเป็นการทดสอบอันหนักหนาสาหัสอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน