เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 344 - หยวนซู่ผู้หนีสู่มณฑลยวี่โจว
ณ ริมทุ่งราบอันกว้างใหญ่ไพศาลแห่งอำเภอหลางหยา ทัพใหญ่ใต้บัญชาของหยวนซู่รวมตัวกันอย่างเกรียงไกรดั่งเมฆทมิฬกดทับ
เขานั่งอยู่บนรถม้า มุมปากยกยิ้มเจ้าเล่ห์ เสียงหัวเราะต่ำๆ อันเย็นชาดังก้องสะท้อนในทุ่งกว้าง
"ฮ่าๆๆ หม่าเชา เจ้าพยัคฆ์ร้ายแห่งซีเหลียง อุตส่าห์กัดติดไม่ปล่อยตลอดทาง! แต่วันนี้ เจิ้นกำลังจะก้าวเข้าสู่เมืองอันแข็งแกร่งแห่งนี้แล้ว ข้าจะขอดูสิว่า ภายใต้การปกป้องของกำแพงเมืองนี้ เจ้ายังมีอุบายอันใดมาจัดการข้าได้อีก!"
กล่าวจบ หยวนซู่ก็กวัดแกว่งกระบี่ล้ำค่าในมือ ประกายเย็นวาบผ่าน เขาร้องเร่งเสียงเฉียบขาด "เร็ว! เร่งฝีเท้า ต้องทำให้ธงของเจิ้นโบกสะบัดอยู่เหนือกำแพงเมืองก่อนตะวันตกดินให้จงได้!"
ขณะเดียวกัน ในระยะไม่ไกลนัก ขบวนทหารม้าเหล็กซีเหลียงยืนนิ่งสงบดั่งกระแสธารเหล็กกล้า แผ่นดินทุกอณูคล้ายสั่นสะเทือนเพราะการมีอยู่ของพวกเขา
หม่าเชาถือทวนยาว คิ้วขมวดมุ่น แววตาคมกริบดั่งคบเพลิง จ้องเขม็งไปยังรถม้าที่ค่อยๆ เคลื่อนใกล้เข้ามา
"ไม่ได้! ไม่อาจรอช้าได้อีกแล้ว!"
ในใจของหม่าเชาร้อนรนดั่งไฟสุม เขารู้ดีว่า เมื่อทัพใหญ่ของหยวนซู่เข้าเมืองไปได้ การจะขับไล่ออกมาอีก ย่อมยากเย็นแสนเข็ญ
"พวกเราต้องลงมือจู่โจมทันที จะปล่อยให้พวกมันก้าวเข้าสู่อำเภอหลางหยาแม้แต่ก้าวเดียวไม่ได้เด็ดขาด!"