กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 305 - เลือดนองเมืองจงซาน
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา
เกาหล่านและจางเหอนำทัพใหญ่เริ่มปิดล้อมเมืองจงซานอย่างสมบูรณ์
ในเวลานี้ ภายในเมืองจงซานเฉิง สิ่งของทุกอย่างที่พอจะกินได้ถูกกองทัพจี้โจวกวาดล้างจนหมดสิ้น ม้าศึกทั้งหมดถูกเชือดกินจนหมด แม้แต่เปลือกไม้และใบไม้ก็ถูกพวกเขาต้มกินจนไม่เหลือหรอ
ทหารจี้โจวต่างนั่งพิงกำแพงเมือง มองออกไปนอกกำแพงอย่างหมดเรี่ยวแรง
"พี่เอ้อร์หนิว ท่านยังมีของกินเหลืออยู่บ้างหรือไม่"
เด็กหนุ่มรูปร่างผอมบาง ใบหน้าเหลืองซีดคนหนึ่ง นั่งพิงไหล่ของเด็กหนุ่มที่อายุมากกว่าเล็กน้อย
พวกเขาทั้งสองคนล้วนเป็นบุตรหลานของชาวบ้านธรรมดาในเมืองที่ถูกเกณฑ์มาเป็นทหาร คนที่อายุมากที่สุด ดูแล้วมีอายุไม่ถึงสิบหกปีเสียด้วยซ้ำ