เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 287 - เฉาเชายกทัพบุกสวีโจว
เพียงไม่กี่เค่อ หลิวเย่าก็ฝึกฝนลูกหมาป่าพวกนั้นจนเชื่องเชื่อ ยอมจำนนดั่งลูกแกะที่แสนว่าง่าย
ยามนี้ ลูกหมาป่าพวกนั้นอยู่เบื้องหน้าเขา ไม่ต่างอะไรกับลูกสุนัขตัวน้อย ยอมให้หลิวเย่าลูบคางเบาๆ เพื่อดื่มด่ำกับความเอ็นดูที่หาได้ยากยิ่ง
พวกมันดูเหมือนจะเพลิดเพลินกับการถูกสัมผัสถึงขีดสุด บางตัวถึงกับหลับตาพริ้มอย่างสบายอารมณ์ จมดิ่งสู่ความสุขสำราญ
"โอ้โห ท่านแม่ทัพช่างเป็นยอดคนจริงๆ เพียงชั่วครู่เดียว ก็สามารถฝึกฝนลูกหมาป่าพวกนี้จนเชื่องได้ถึงเพียงนี้"
หวังเหมิ่งที่ยืนอยู่ด้านข้างเอ่ยปากเยินยอหลิวเย่าไม่ขาดสาย น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเลื่อมใสและตกตะลึง
"ลูกหมาป่าพวกนี้ ข้าจับมาได้หนึ่งเดือนเต็มแล้ว ในระหว่างนั้นข้าก็พยายามหาทางเข้าไปผูกสัมพันธ์กับพวกมัน แต่กลับล้มเหลวทุกครั้งไป"