กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 167 - บัญชาแห่งสวรรค์ อายุวัฒนะสถาพรสืบไป
"พี่เมิ่งเต๋อ มิตรภาพอันลึกซึ้งระหว่างเราทั้งสอง ไม่จำเป็นต้องเอ่ยคำขอบคุณอันใดให้มากความ"
มุมปากของหลิวเย่ายกยิ้มอย่างสงบ สายตามองเฉาเชาด้วยความอบอุ่น ราวกับมองทะลุถึงสิ่งที่อยู่ในใจของกันและกัน
"หลิวเจียงจวินนำไพร่พลมาครั้งนี้ไม่น้อยเลยทีเดียว"
เฉาหงมองดูกองทหารม้าเหล็กที่ตั้งแถวเป็นระเบียบอยู่ด้านหลังหลิวเย่า
"เฉาเจียงจวินสายตาเฉียบแหลม การที่ข้านำทัพมาครั้งนี้ มีกำลังพลไม่น้อยจริงๆ"
เขาตบข้างกายเบาๆ ชี้ให้เห็นถึงกองทหารม้าเกราะเหล็กอันเกรียงไกร ทว่าน้ำเสียงกลับไม่มีความโอ้อวดแม้แต่น้อย