กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 166 - จุดจบของเฉาเชา
ในช่วงเวลาแห่งความเป็นความตาย ขณะที่เฉาเชาหลับตาลงรอคอยจุดจบ โชคชะตาราวกับผลักไสเขาลงสู่ห้วงเหวลึกอันไร้ก้นบึ้ง
ทันใดนั้น พงหญ้าพลันสั่นไหวดั่งเกลียวคลื่นคลั่ง เงาร่างสองสายโจนทะยานออกมาดั่งพยัคฆ์ร้ายลงจากขุนเขา คนทั้งสองคือเฉาหงและโจวเหริน สองขุนพลผู้ห้าวหาญไร้ความกลัว ในมือของพวกเขากุมอาวุธคมปราบ ส่องประกายเย็นเยียบดั่งสายฟ้าฟาดผ่านม่านหมอกแห่งสมรภูมิ ชั่วพริบตาเดียวก็ฟาดฟันทหารซีเหลียงโดยรอบตกจากหลังม้า โลหิตสาดกระจาย แสดงถึงความดุดันอันไร้ผู้ต้านทาน
"พี่ใหญ่! ท่านปลอดภัยหรือไม่!"
เสียงของเฉาหงเจือความร้อนรนและความห่วงใย เขารีบเข้ามาประคองเฉาเชาขึ้นอย่างมั่นคง สายตาเต็มไปด้วยความกังวล