กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 122 - ความในใจของเหอไทเฮา
ส่วนลึกของฝ่ายใน ตำหนักบรรทมของเหอไทเฮาวันนี้ครึกครื้นเป็นพิเศษ ประหนึ่งมวลบุปผาประชันความงามในฤดูใบไม้ผลิ ทว่ากลับเป็นเพียงภาพทัศน์แห่งเล่ห์กลอำนาจและการประจบสอพลอที่ถักทอเข้าด้วยกัน ภายในตำหนักอันวิจิตร บรรดาสนมต่างร่ายรำผ้าแพรบาง ขันทีค้อมกายก้มหน้า เหล่านางกำนัลเดินขวักไขว่ ทั้งหมดล้วนเพื่อแสวงหาช่องว่างแห่งความโปรดปรานภายใต้ร่มเงาของยอดอำนาจ
เหอไทเฮานั่งอยู่บนเก้าอี้หงส์ เบื้องหน้ารายล้อมไปด้วยถ้อยคำสรรเสริญเยินยอ ราวกับเสียงจักจั่นในบ่ายฤดูร้อน แม้จะดังไม่ขาดสาย แต่ก็ทำให้จิตใจของนางเลอะเลือน ปล่อยให้ตนเองค่อยๆ จมดิ่งลงในห้วงมหาสมุทรแห่งคำเยินยอจอมปลอม