กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 119 รถแต่งงานของเรา
“หวี่——”
“ค่าเป่าผมฉันน่ะแพงมากนะ เดี๋ยวเป่าเสร็จอย่าลืมจ่ายเงินล่ะ”
หลินอวี่ถือไดร์เป่าผมไว้ในมือหนึ่ง ส่วนอีกมือหนึ่งค่อย ๆ สางผมของเธออย่างเบามือ ดูชำนาญจนไม่เหมือนคนทำครั้งแรก
เจียงเนี่ยนหลุบตามองลงต่ำ สีหน้าผ่อนคลาย บนใบหน้าเต็มไปด้วยความสุขสบายอย่างเห็นได้ชัด
“นี่ เจ้าผู้ชายสารเลว นายไม่ใช่ครั้งแรกใช่ไหมที่เป่าผมให้ผู้หญิงน่ะ มืออาชีพเกินไปแล้วนะ”
“อืม ฉันมีเพื่อนวัยเยาว์ที่โตมาด้วยกันคนหนึ่งน่ะ” หลินอวี่ตอบตามตรง
“เพื่อนวัยเยาว์เหรอ?”
เจียงเนี่ยนร้อง "อ้อ" เบา ๆ เธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้น มองไปยังตำราบนโต๊ะหนังสือ แววตาฉายแววครุ่นคิด