กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 118 ครั้งนี้ผมยอมแพ้คุณแล้ว
“ฮัลโหลอาจารย์ครับ ผมอยากขอลาหยุด”
“แค่ช่วงบ่ายครับ ช่วงนี้ความกดดันในการเรียนค่อนข้างสูง อยากจะไปผ่อนคลายสักหน่อย”
“ได้เลยครับ แน่นอนว่าจะไม่ไปที่อันตรายเด็ดขาด”
“ได้ครับ ได้ครับ กลับไปผมจะเขียนใบลาย้อนหลัง เรื่องนี้อาจารย์อย่าเพิ่งบอกผู้อำนวยการเซียวเลยนะครับ”
“ลาครับอาจารย์”
สายถูกตัดลง สายตาของหลินอวี่ทอดมองไปยังประตูห้องนอนของเจียงเนี่ยน
ปฏิกิริยาของเม่นน้อยเมื่อครู่และค่าความรู้สึกที่เพิ่มขึ้น ทำให้เขาเห็นความหวังที่จะอยู่ร่วมกันอย่างสันติ
สาเหตุส่วนใหญ่ที่เจียงเนี่ยนเอาแต่ใจแบบนี้ ก็เพราะความรู้สึกไม่มั่นคง
นอกเหนือจากเวลาที่ออกไปเที่ยวด้วยกัน เวลาที่หลินอวี่ใช้กับเธอมีเพียงไม่ถึงสองชั่วโมงในแต่ละวันตอนกินข้าวเท่านั้น