กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 93 ฝนตกในวันที่ท้องฟ้าแจ่มใส
หลินอวี่มองข้อความบนหน้าจอมือถือพลางถอนหายใจอย่างหมดแรง
ไม่นึกเลยว่าตนเองที่ถือครองทั้งพลังเหนือธรรมชาติและพลังเงินตรา กลับจนปัญญาเมื่อต้องรับมือกับสาวน้อยวัย 18 ปีคนหนึ่ง
เห็นหลินอวี่ถอนหายใจ เวินชิงก็รีบจัดการข้าวในชามจนหมด ดื่มน้ำผลไม้ไปอึกหนึ่ง แล้วขยับตัวเข้ามานั่งข้างเขาอย่างเงียบเชียบ
เด็กสาวซบหน้าลงกับซอกคอของหลินอวี่ ลมหายใจอุ่นๆ กระทบที่ลำคอของชายหนุ่มจนรู้สึกจั๊กจี้ ราวกับหางแมวตัวน้อยที่ปัดผ่านอย่างแผ่วเบา
“อาอวี่ กำลังคุยกับใครอยู่เหรอคะ？”
“คุยกับกุนซือของเธอไง” หลินอวี่ตอบอย่างจริงใจ
“คุยอะไรกันเหรอคะ？” เวินชิงเบิกตากว้างเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น
“ทำไม อยากตรวจโทรศัพท์ของผมหรือไง” หลินอวี่ย้อนถาม