กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เงาอักษร
ตอนที่ 92 เวยสะเทือนฟ้า
“หลินอวี่ ถ้าสมมติว่าฉันอยากให้คุณกลับไปกับฉัน คุณจะยอมกลับบ้านไปพร้อมกับฉันไหม”
แสงไฟสีเขียวอมขาวที่แฝงไปด้วยความเย็นเยียบตกกระทบลงบนร่างของเจียงเนี่ยน ขับเน้นผิวพรรณที่ขาวผุดผ่องดุจกระเบื้องเคลือบของเธอให้ดูขาวใสยิ่งขึ้นไปอีก
เหมือนหยกงามที่เพิ่งถูกตักขึ้นมาจากสระน้ำเย็น ทั้งกระจ่างใสทว่ากลับเย็นยะเยือกจนถึงกระดูก
ดวงตาสวยคู่นั้นเบิกกว้างจ้องมองหลินอวี่โดยไม่กะพริบ รูม่านตาสีดำสนิทสั่นไหวเล็กน้อย ก่อให้เกิดประกายสีเงินขาวระยิบระยับดุจเพชร
ดูภายนอกเหมือนพกความกล้าหาญแบบทุ่มสุดตัวมา แต่แท้จริงแล้วภายในจิตใจกลับเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและไม่มั่นคง
หลินอวี่กลืนน้ำลาย อาสนแก้มตึงเปรี๊ยะ ในรูม่านตาสีดำขลับสะท้อนภาพสีหน้าจริงจังที่แฝงความประหม่าของเด็กสาวคนนั้น