Chapter 0008

ตอนที่ 8 ผมเป็นลูกของคุณนะ!

ท้องฟ้าตอนหกโมงเย็นมืดครึ้ม ราวกับถูกปกคลุมด้วยม่านสีเทาเข้มแผ่นหนึ่ง

ไฟถนนทั้งสองข้างทางสว่างไสว ยานพาหนะที่สัญจรไปมาบนถนนส่องแสงจ้าดุจแสงจันทร์ขาว

ชายหญิงคู่หนึ่งในชุดนักเรียนกำลังวิ่งไล่กวดกันบนทางเท้า ไฟถนนสีส้มสลัวทอดเงาของพวกเขาให้ยาวเหยียด

วิ่งไปได้ไม่ถึงสิบนาที

หลินอวี่หยุดลงเป็นคนแรก

เบื้องหน้าเขาคือถนนของกินที่ยาวสุดลูกหูลูกตา

ไอหมอกสีขาวลอยฟุ้งท่ามกลางแสงไฟสีเหลืองสลับขาว เนื้อย่างส่งเสียงซู่ซ่าพ่นน้ำมัน กลิ่นยี่หร่าและพริกป่นผสมปนเปอยู่ในอากาศ แล้วค่อย ๆ ลอยหายไปตามสายลม

ถึงไม่ได้เข้าเรียนทบทวนภาคค่ำ ก็ห้ามลืมกินมื้อเย็นเด็ดขาด