บทที่ 938 ในดวงตาของฉันมีสองโลก

บทที่ 939 ในดวงตาของฉันมีสองโลก

ผู้ที่ไร้ชะตาลิขิตสามารถหลบเลี่ยงการจู่โจมของโชคชะตาได้ แต่ราคาที่ต้องจ่ายคือการไร้ซึ่งความผูกพันและอาลัยอาวรณ์ใดๆ ทุกเงาร่างที่สะท้อนอยู่ในเปลวไฟแห่งวิญญาณ ล้วนกลายเป็นช่องโหว่ให้โชคชะตาใช้โจมตี

เกาหมิ่งควักหัวใจตัวเองออกมา ทิ้งร่างเนื้อไปแล้ว ถึงได้ตัดเส้นด้ายแห่งโชคชะตาทั้งหมดทิ้ง เขาไม่ถูกโชคชะตาครอบงำอีกต่อไป แต่นั่นก็หมายความว่าบนโลกใบนี้ ไม่มีใครที่เก็บเขาไว้ในใจได้อย่างแท้จริงอีกแล้ว