บทที่ 931 เนื้อหลอมละลาย

บทที่ 932: เนื้อหลอมละลาย

“เกาหมิ่ง...”

สัตว์ประหลาดร่างยักษ์ที่อยู่ลึกเข้าไปในตู้ปลาเอ่ยชื่อหนึ่งออกมา จิตสำนึกของมันเลือนรางและจดจำสิ่งต่างๆ ได้ไม่ชัดเจนนัก ทว่าใบหน้านั้นกลับเป็นสิ่งที่มันไม่มีวันลืมเลือน

ร่างกายอันมหึมาเต็มไปด้วยปรสิตนานาชนิด ดวงตาสีดำสนิทกลอกไปมาอย่างเชื่องช้า มันจำได้ว่าในอดีตตนเองไม่ได้เป็นเช่นนี้ มันเคยยืนอยู่บนจุดสูงสุด มองลงมายังสรรพชีวิต และมองลงมายังคนที่อยู่ตรงหน้า

แต่ในตอนนี้ ผู้ที่จมดิ่งอยู่ในความมืดมิดและถูกพันธนาการด้วยเชือกกลับเป็นตัวมันเอง ร่างกายที่บวมอืดถูกปรสิตกัดกินจนกลวงโบ๋ แม้แต่ในลูกตาก็ยังมีเส้นใยยาวๆ คืบคลานผ่านไปมา มันยังคงเป็นมัน แต่ก็ดูเหมือนไม่ใช่ตัวมันอีกต่อไป