กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 923 ข้อสอบที่เขียนคำตอบไว้ตั้งแต่ต้น
ใบหน้าที่ไร้ความรู้สึก ไม่ได้หมายความว่าไม่มีความโศกเศร้า ประสบการณ์อันเจ็บปวดและสิ้นหวังที่ถาโถมเข้ามาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ได้ทิ้งรอยร้าวเล็กๆ เอาไว้ในจิตวิญญาณทีละน้อย จนกระทั่งวันหนึ่งที่มันแตกสลายลงอย่างกะทันหัน คนรอบข้างถึงได้ตระหนักว่า แท้จริงแล้วเขานั้นเปราะบางถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
มนุษย์เราจะแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ ตามการเติบโต แต่ในขณะเดียวกันก็ค่อยๆ สูญเสียตัวตนดั้งเดิมไป ชะตากรรมต้องการตามหาเกาหมิ่งที่อ่อนแอที่สุดให้พบ จึงจำเป็นต้องปลุกเกาหมิ่งในเนื้อแท้ดั้งเดิมคนนั้นให้ตื่นขึ้นมา