บทที่ 915 แต่ผมตอบไม่ได้

บทที่ 916 แต่ผมตอบไม่ได้

คู่สามีภรรยาวัยกลางคนที่กำลังเผากระดาษไหว้คนตายอยู่ เห็นใครบางคนเดินออกมาจากอุโมงค์ก็ถึงกับสะอื้นจนพูดไม่ออก พวกเขาพบว่าเกาหมิ่งสวมเสื้อผ้าเก่าขาดวิ่น บนตัวมีคราบเลือดเปรอะเปื้อน ดูราวกับผู้รอดชีวิตที่เพิ่งหนีตายจากอุบัติเหตุรถชน หรือไม่ก็เป็นนักโทษหลบหนีที่ซ่อนตัวอยู่ในหุบเขา

ทั้งสองคนตึงเครียดขึ้นมาทันที บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัด ไม่มีใครพูดอะไร ได้ยินเพียงเสียงกระดาษเงินกระดาษทองที่กำลังมอดไหม้อยู่ในกระถาง เกาหมิ่งเดินผ่านทั้งคู่ไป หญิงวัยกลางคนที่ใบหน้าเต็มไปด้วยคราบน้ำตาจ้องมองเกาหมิ่ง ริมฝีปากสั่นระริก ลังเลอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า "ขอโทษนะคะ... คุณ... คุณรู้จักหลิวอีไหมคะ?"