บทที่ 869 ยืมทางตายสักสาย

บทที่ 870 ยืมทางตายสักสาย

“โลกที่พวกเจ้าอาศัยอยู่นั้นเต็มไปด้วยความผิดพลาด ข้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าของพิลึกพิลั่นพวกนี้จะถูกจับมาประกอบรวมกันแล้วยังทำงานได้ตามปกติ” เด็กชายไม่ได้สนใจเลยว่ามีคนตายไปเท่าไหร่ ในสายตาของเขา คนเหล่านั้นอาจไม่นับว่าเป็นสิ่งมีชีวิตด้วยซ้ำ “ข้าจะแก้ไขความผิดพลาดของโลกใบนี้ สมองของพวกเขาก็แค่พอจะมีประโยชน์อยู่บ้างเท่านั้นแหละ”

เจ้าหน้าที่ตำรวจที่อยู่ใกล้เตียงผู้ป่วยต่างพากันตกตะลึง เด็กตัวแค่นี้กลับไม่มีความยำเกรงต่อชีวิตแม้แต่น้อย เขามองทุกอย่างในโลกนี้ด้วยความดูแคลนอย่างเท่าเทียม ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาจะถูกขังไว้ในส่วนที่ลึกที่สุดของหอผู้ป่วยวิกฤต