บทที่ 868 โลกที่ผิดเพี้ยน

บทที่ 869 โลกที่ผิดเพี้ยน

เซวียนเหวินเตะกล่องสีดำบนพื้นกระเด็นออกไป ก่อนจะยกปืนประจำกายขึ้นแล้วนำทีมบุกเข้าไปในห้องพักผู้ป่วย

กลิ่นคาวเลือดที่รุนแรงจนแสบจมูกพุ่งเข้าปะทะราวกับคลื่นที่มองไม่เห็น ซัดสาดจนบางอย่างภายในห้องพังทลายลง เสียงข้าวของร่วงกราวระงมไปทั่ว กล่องสีดำจำนวนมากตกลงบนพื้น ในขณะที่เซวียนเหวินมองเห็นเด็กชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนเตียงกลางห้อง เขาดูหล่อเหลาและสมบูรณ์แบบจนไม่เหมือนมนุษย์

เด็กคนนั้นน่าจะมีอายุราวสิบขวบ บนตัวเขาไม่มีจุดบกพร่องใดๆ เลย หากต้องหาคำมานิยามสักคำ เซวียนเหวินรู้สึกว่าคำว่า "เทพ" คงจะเหมาะสมกับเด็กคนนี้ที่สุด