บทที่ 853 th

第854章 ความอ่อนโยน

การจะบุกเบิกเส้นทางผ่านป่าแห่งนี้ จำเป็นต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีจากเจตจำนงรวมหมู่ของป่า เกาหมิ่งกังวลว่าอุปกรณ์จะได้รับความเสียหาย การบุกเข้าไปดื้อๆ นั้นเป็นไปไม่ได้ จึงทำได้เพียงเฝ้ารอ

ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้าไปจนหมดสิ้น แสงจันทร์สาดส่องลงมาอย่างนุ่มนวล สายลมวูบหนึ่งพัดผ่านเส้นผมที่จัดทรงไว้อย่างเรียบร้อยของปั้นปั้น จมูกของเขาขยับเล็กน้อย ก่อนจะยื่นฝ่ามือออกไปสัมผัสอากาศอย่างไม่มั่นใจนัก "ลม... ลมคืนนี้มันร้อน"

ในอากาศคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นไหม้ ปั้นปั้นหันขวับไปมอง เขาเห็นกำแพงเพลิงกำลังลุกโชนอยู่ตรงขอบถนน

"มีคนกำลังจะใช้ไฟเผาแยกป่าออกเป็นส่วนๆ! แต่นี่มันจะลามไปถึงเขตจัดการชีวิตนะ!"