บทที่ 852 ชีวิต

บทที่ 853 ชีวิต

ป่าในเมืองเปรียบเสมือนดินแดนแห่งความฝันอันแสนโรแมนติก และยังเป็นที่พักพิงให้ผู้คนได้หลบหนีจากความเป็นจริง ภายใต้การปลอบประโลมของแสงจันทร์ พวกเขาเปลี่ยนร่างเป็นต้นไม้ ทิ้งความทุกข์ยากในโลกมนุษย์ หยั่งรากลึกลงในผืนดิน สูญเสียอิสรภาพทางกาย แต่กลับได้รับอิสรภาพทางจิตวิญญาณมาแทน

ป่าไม่ได้ทำอะไรผิด เพียงแต่ในเมืองนี้มีคนที่อยากเป็นต้นไม้มากเกินไป จนทำให้มันขยายตัวเร็วเกินไป "ต้นไม้" นับไม่ถ้วนแทรกซึมเข้าไปในพื้นที่กิจกรรมของ "มนุษย์" ใบหน้าของผู้คนที่อาบไล้ด้วยแสงจันทร์ต่างนอนสงบนิ่งอยู่ริมหน้าต่าง อวัยวะต่างๆ งอกเงยขึ้นตามตรอกซอกซอย

ภายในห้องทดลองของสถาบันวิจัยจริยธรรม เกาหมิ่งและปั้นปั้นเฝ้ามองถนนที่เต็มไปด้วยความโกลาหล