บทที่ 844 การปกปิด

ตอนที่ 845 การปกปิด

เกาหมิ่งเติมเต็มความปรารถนาของคนไข้ทุกคนจนครบถ้วน ทุกคนยืนอยู่ในทุ่งดอกไม้จนกระทั่งเลือดในกายเย็นเฉียบ

“คุณไปจัดการธุระเถอะครับ ทางนี้ให้พวกเราเก็บกวาดเอง” กู่ล่า (ขี้ผึ้งกระดูก) ยืนอยู่ข้างเตียงผ่าตัด พลางประคองสร้อยข้อมือที่ร้อยจากดอกตูมขึ้นมาดูด้วยความอาลัยอาวรณ์ราวกับยังไม่จุใจ

เมื่อไม่มีใครสนใจว่าอะไรคือความปกติ หรืออะไรคือความบ้าคลั่ง สิ่งเหล่านั้นก็ไม่สำคัญอีกต่อไป