บทที่ 736 ส่วนลึกที่ค่อย ๆ วุ่นวาย

บทที่ 737 ส่วนลึกที่ค่อย ๆ วุ่นวาย

เกาหมิ่งพูดเร็วขึ้นเรื่อย ๆ ดวงตาของเขาก็ดูน่ากลัวขึ้นเรื่อย ๆ บางครั้งก็ดูมีสติ บางครั้งก็ดูสับสน ราวกับว่าเขาได้ยินเสียงต่าง ๆ นานาจริง ๆ

คนขับรถของว่านเซิ่งยืนนิ่งอยู่กับที่ ม่านตาของเขากระตุก เขาไม่ได้ยินอะไรเลย นอกจากเสียงน้ำเสียที่ไหลเอื่อย ๆ

"ฟังนะ ฟังให้ดี!"