บทที่ 714 th

第715章 ปีศาจประเมินความชั่วร้ายของพวกเขาต่ำไป

ความสุขเป็นสิ่งที่ต้องเปรียบเทียบถึงจะรู้ซึ้ง จ่าโหย่วจื้อรู้สึกมีความสุขเหลือเกินหลังจากได้เป็นบาทหลวง เขาคิดว่าชีวิตก่อนหน้านี้ช่างไม่ต่างอะไรกับหมูกับหมา

แต่เมื่อได้ยินความจริงจากปากของเกาหมิ่ง ได้รู้ว่าพวกเขาได้ทุกอย่างมาอย่างไร จ่าโหย่วจื้อก็เริ่มโหยหาช่วงเวลาที่เคยใช้ชีวิตไปวันๆ ในสตูดิโอขึ้นมาจับใจ นั่นสิถึงจะเป็นความสุขที่แท้จริง