บทที่ 706 ฉือเหม่ย

บทที่ 707 ฉือเหม่ย

เสียงปืนดังก้องไปทั่วพื้นที่รกร้าง มันดังกว่าที่เกาหมิ่งคาดไว้มากจนหูของเขาอื้ออึง

เมื่อมองดูคนขับรถที่กะโหลกศีรษะด้านหลังแตกเป็นรูโหว่ ใบหน้าทั้งใบเละเทะจากการถูกยิง เกาหมิ่งไม่มีความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย หากไม่ใช่เพราะเขามีรอยสักเมืองเลือดประทับอยู่บนร่าง ป่านนี้เขาคงหมดสติไปพร้อมกับอู๋เวยแล้ว

“ประมาทไม่ได้เด็ดขาด ระวังจะตกม้าตายในร่องน้ำ”

เกาหมิ่งถอดเสื้อผ้าของคนขับรถแท็กซี่ออก ขณะที่เขากำลังกลุ้มใจว่าจะจัดการกับศพอย่างไร ก็ต้องแปลกใจเมื่อเปิดกระโปรงหลังรถออกดู ข้างในนั้นเต็มไปด้วยอุปกรณ์จัดการศพครบครัน ทั้งถุงมือ น้ำยาละลายศพ น้ำยาละลายเลือด น้ำยากำจัดกลิ่น หน้ากาก ถุงห่อศพ และอื่นๆ อีกมากมาย