บทที่ 696 สีดำและสีขาว

บทที่ 697 สีดำและสีขาว

หลังจากผ่านเหตุการณ์ล้วงกระเป๋ามาสองครั้งและถูกปล้นอีกหนึ่งครั้งบนรถโดยสาร เกาหมิ่งก็เดินทางมาถึงสถานีตำรวจยามค่ำคืนที่ใกล้กับสตูดิโอถ่ายทำที่สุดได้อย่าง "ราบรื่น"

ตึกสามชั้นหน้าตาธรรมดาๆ หลังนี้ซ่อนตัวอยู่ในตรอกที่สกปรกและวุ่นวาย ราวกับตะปูตัวหนึ่งที่ถูกตอกทิ้งไว้ในย่านสลัม

ทันทีที่เข้าใกล้ เกาหมิ่งก็ได้กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อที่ฉุนกึก ถนนและผนังด้านนอกของอาคารเพิ่งจะผ่านการฆ่าเชื้อครั้งใหญ่มาหมาดๆ เขายังเห็นคราบเลือดที่หลงเหลืออยู่ตามมุมตึก

เกาหมิ่งมองถนนที่ดูปกติในยามกลางวันเส้นนั้น แล้วจินตนาการภาพในยามค่ำคืนที่เหล่าตำรวจยามค่ำคืนกำลังขนย้ายศพผู้ป่วยที่ถูกหั่นแยกชิ้นส่วนออกไปทีละกล่อง