บทที่ 608 ทุกส่วนสัดแห่งกายาล้วนมีเทพสถิต

บทที่ 609: ทุกส่วนสัดแห่งกายาล้วนมีเทพสถิต

เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรต่างรุกไล่กดดัน แต่ผู้บำเพ็ญเพียรที่แกะสลักเซียนเลือดเนื้อยังคงต้องการครอบครองความลับของเกาหมิ่งไว้เพียงผู้เดียว

“พวกเจ้าดูข้างหลังเขาสิ! นั่นมัน... แสงรัศมี!” ผู้บำเพ็ญเพียรสายตาไวคนหนึ่งมองเห็นเกาหมิ่งแล้วร้องตะโกนออกมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เมื่อเห็นว่าถูกจับได้ รอยยิ้มบนใบหน้าของเกาหมิ่งก็ยิ่งกว้างขึ้น “ข้าบอกวิธีบรรลุเซียนให้เจ้าแล้ว แต่เจ้าไม่ยอมฟังเอง! ดันทุรังจะลองผิดลองถูก ตอนนี้เป็นอย่างไรล่ะ? ดูท่าว่าวาสนาเซียนนี้จะไม่ใช่ของเจ้าเสียแล้ว แต่เป็นของใครสักคนที่อยู่ในที่นี้”

เกาหมิ่งไม่ได้ลดเสียงลงเลย เขาจงใจให้คนรอบข้างได้ยินกันถ้วนหน้า