บทที่ 570 ขบวนแห่ร้อยอสูร

บทที่ 571 ขบวนแห่ร้อยอสูร

“ชีวิตข้าจบสิ้นแล้ว คราวนี้บริษัทยาหย่งเซิงคงจะบดขยี้ร่างของข้าจนแหลกละเอียด ไม่เหลือแม้แต่โอกาสที่จะเป็นเจ้าชายนิทรา” ความขมขื่นในดวงตาของชายหนุ่มแทบจะเอ่อล้นออกมาพร้อมกับน้ำตา “ข้าเป็นหลานชายของฟู่เทียน ต้องสืบทอดบริษัทยาหย่งเซิง ข้าซุ่มซ่อนมานานขนาดนี้ ทุกอย่างพังทลายลงแล้ว ทุกอย่างกำลังจะจบสิ้น”

“เงียบ” เกาหมิ่งก้มตัวลงครึ่งหนึ่ง แง้มม่านเกี้ยวออกเล็กน้อย สอดส่องมองออกไปข้างนอกอย่างระมัดระวัง

“มีคนบุกเข้าไปในสวนหลังบ้าน! ห้องใต้ดินถูกเปิดออก!”

“ข้ารับรู้ถึงความโกรธเกรี้ยวของเทพเจ้าแห่งความสุข มีคนลบหลู่เทพเจ้า! ต้องฆ่า ต้องหาตัวมันให้เจอ! ควักเครื่องในของมันออกมาบูชายัญ!”

“ความสุขจางหายไปมาก ใครทำเหล้าของเทพเจ้าแห่งความสุขหกกัน แย่แล้ว! ความทรงจำเหล่านั้นหลุดออกมาหมดแล้ว!”