บทที่ 569 เกี้ยวเจ้าสาวใบใหญ่

บทที่ 570 เกี้ยวเจ้าสาวใบใหญ่

“ไอ้คนบ้าเอ๊ย! แกมันก็เหมือนกับจางหมิงหลี่ไม่มีผิด!” ชายที่ไร้แขนไร้ขาไม่สามารถแม้แต่จะดิ้นรน “เอาเถอะ! เอาเถอะ! ฉันยอมแพ้แกแล้ว รีบเอาไหเหล้าพวกนั้นกลับไปวางที่เดิมซะ เหล้าในไหพวกนั้นคือความทรงจำของเทพแห่งความสุข ถ้าแกเอาออกไปจากเรือนแห่งความสุข เทพแห่งความสุขจะต้องรู้ตัวทันที!”

เกาหมิ่งหยิบเสื้อผ้าจากศพบนพื้นมาสองสามชิ้น เขาเอาไหเหล้ากลับไปวางที่เดิม ก่อนจะช้อนตัวชายคนนั้นขึ้นมาจากไหแล้วสวมเสื้อผ้าชุดใหม่ให้

ร่างกายของชายคนนั้นลีบเล็กจนน่าเวทนา ลำคอลงไปถูกพันธนาการด้วยเชือกสีแดงจนแน่นหนา ส่วนใหญ่จมลึกลงไปในเนื้อจนยากจะแกะออก

“ขอโทษทีนะ” เกาหมิ่งใช้เสื้อผ้าของศพห่อตัวชายคนนั้นไว้ แล้วมัดเขาไว้บนหลังของตน