บทที่ 528 หวังผิงอัน

บทที่ 529 หวังผิงอัน

ไม่มีการชิงไหวชิงพริบ ไม่มีเล่ห์เหลี่ยมซ่อนเร้น ไม่มีการหยั่งเชิงกันและกัน เสียงจากวิทยุสื่อสารนั้นใสซื่อบริสุทธิ์เสียจนเกาหมิ่งไม่นึกอยากจะหลอกลวงอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย

เขาทำหน้าที่ผู้ฟังที่ดี ปล่อยให้ชายที่ฟังจากน้ำเสียงแล้วน่าจะมีอายุมากคนนั้นเล่าเรื่องราวของตัวเองต่อไปเรื่อยๆ

เมื่อเทียบกับประสบการณ์ที่เขาพบเจอในฝันร้าย เรื่องราวเหล่านี้ดูธรรมดาสามัญราวกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้ในทุกๆ วัน แต่เกาหมิ่งก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงตั้งใจฟังมันนัก

อาจเป็นเพราะถูกน้ำเสียงของอีกฝ่ายโน้มน้าว เกาหมิ่งนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยขึ้นว่า "ผมไม่ใช่พี่ชายของคุณ วิทยุเครื่องนี้คนอื่นให้ผมมา"