กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
第509章 สี่บานประตู
ยามเช้าของฤดูหนาวถูกห่อหุ้มด้วยหมอกบาง ป่าสนบนภูเขาไกลดูราวกับถูกคลุมด้วยผ้าแพรสีขาว ภายใต้สายตาของไป๋เซียว เกาหมิ่งผลักประตูคฤหาสน์ออก
บานประตูไม้หนาหนักค่อยๆ เปิดออก ไป๋เซียวที่เสื้อผ้าเปียกโชกเดินเข้ามาในบ้าน ปลายแขนเสื้อของเธอมีคราบโคลนหลงเหลืออยู่ และบนนิ้วมือก็เห็นรอยขีดข่วนชัดเจน
“เธอได้รับบาดเจ็บหรือ?” เกาหมิ่งได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ จากตัวไป๋เซียว
“นี่เป็นหลักฐานยืนยันว่าฉันยังมีชีวิตอยู่ต่างหาก” แววตาของไป๋เซียวเย็นชา หลังจากเข้าสู่ฝันร้ายเธอก็ไม่ได้ดื่มแม้แต่น้ำหยดเดียว เพียงแค่คืนเดียวผ่านไป ดูเหมือนเธอจะซูบผอมลงไปมาก