กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย นิยายแปลฟังเอง
บทที่ 508 เขาเป็นใครกันแน่?
หิมะที่เกาะอยู่บนกิ่งสนและชายคาถูกแรงสั่นสะเทือนจนร่วงกราว ผืนน้ำที่กลายเป็นน้ำแข็งในทะเลสาบไกลออกไปดูเหมือนจะปริแตกออกเป็นทางยาว
กลิ่นดินปืนคละคลุ้งไปกับความโกรธเกรี้ยว ชายหนุ่มจ้องมองผ่านกลุ่มควันและพายุหิมะ เขาดีดปลอกกระสุนทิ้ง ก่อนจะบรรจุกระสุนใหม่ในจังหวะที่ก้าวเท้าเดินไปข้างหน้า
"ไสหัวไป! ออกไปจากบ้านของฉันเดี๋ยวนี้!"
ลำกล้องปืนที่ร้อนระอุหลอมละลายเกล็ดหิมะที่ปลิวเข้ามาในบ้าน ชายหนุ่มยืนเฝ้าอยู่ริมหน้าต่างราวกับสิงโตที่กำลังเดือดดาล
ใบหน้าที่ถูกความเย็นกัดจนแข็งทื่อเหล่านั้นไม่ได้ขยับเข้ามาใกล้กว่าเดิม พวกมันคลานไปทางอื่นและกระจายตัวไปตามผนังด้านนอกของคฤหาสน์