บทที่ 480 ว่านเจี่ย ฉันจำได้!

บทที่ 481 ว่านเจี่ย? ฉันจำได้!

==================================================

บทที่ 481 ว่านเจี่ย? ฉันจำได้!

ในวินาทีที่ร่างของพวกเขาพุ่งออกจากตึกเล็ก ๆ ท้องฟ้ายามค่ำคืนสีดำก็พลิกกลับกลายเป็นมหาสมุทรสีดำมืดเบื้องล่าง พวกเขาพยายามว่ายขึ้นไปจนกระทั่งได้สูดอากาศบริสุทธิ์

เกาหมิ่งลืมตาขึ้น เขารู้สึกเจ็บแปลบที่ท้ายทอย จึงยกมือขึ้นเกาคอ

"ตื่นแล้วเหรอ?"

"ผู้ป่วยที่ต้องดูแลเป็นพิเศษฟื้นคืนสติเองได้!"

"ข้อมูลร่างกายทุกอย่างคงที่! การเชื่อมต่อสมองคงที่!"

"อย่าเพิ่งขยับ! เราจะช่วยถอดออกให้!"