บทที่ 479 ผลไม้แห่งความหวาดกลัว

บทที่ 480 ผลไม้แห่งความหวาดกลัว

เงามืดรวมตัวกันเข้าหาทิศทางของเมล็ดพันธุ์ด้วยความเร็วที่มากขึ้น เกาหมิ่งเองก็ไม่สามารถตัดสินได้ว่านี่คือเมล็ดพันธุ์จริง ๆ หรือเป็นสิ่งอื่นกันแน่

เปลือกที่แตกออกนั้นคล้ายกับผิวหนังที่สัตว์ลอกทิ้ง รากที่งอกออกมาอย่างบ้าคลั่งไม่เพียงแต่ดูเหมือนเส้นเลือดเท่านั้น แต่ยังส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของเนื้ออีกด้วย

“นายไม่ได้บอกเหรอว่าของในโลกจริงเอาเข้ามาในฝันร้ายไม่ได้?” เกาหมิ่งถามนำก่อนที่เด็กหญิงจะทันได้พูด ทำให้เด็กหญิงพูดไม่ออก

เขาไม่เพียงแต่นำของเข้ามาในฝันร้ายเท่านั้น แต่เมล็ดพันธุ์ยังส่งผลกระทบที่ไม่รู้จักต่อฝันร้ายอีกด้วย