บทที่ 470 การถักทอ

บทที่ 471 การถักทอ

“เรือนจำนักโทษเดนตายเฮิ่นซาน?” ราวกับมีบางอย่างในหัวของเกาหมิ่งถูกกระตุ้นขึ้นมา เขาเงยหน้ามองซือถูอัน และที่น่าบังเอิญคือซือถูอันเองก็กำลังหันมามองเขาพอดี

สายตาประสานกัน ซือถูอันเผยรอยยิ้มออกมาอย่างสุภาพ “เพื่อนคนนี้ดูเหมือนจะคุ้นเคยกับเรือนจำนักโทษเดนตายเฮิ่นซานเป็นพิเศษนะ?”

คนที่คุ้นเคยกับเรือนจำแห่งนั้นมีเพียงสองประเภทเท่านั้น คือเจ้าหน้าที่เรือนจำและนักโทษเดนตาย ซึ่งซือถูอันบังเอิญรู้จักเจ้าหน้าที่ส่วนใหญ่ที่นั่น

“ที่นั่นดูเหมือนจะสำคัญกับผมมาก” เกาหมิ่งตอบเสียงเบา แต่คนรอบข้างก็ได้ยินกันหมด ทุกคนจึงขยับตัวออกห่างจากเขาโดยอัตโนมัติ