บทที่ 454 อุโมงค์

บทที่ 455 อุโมงค์

หลังจากหลุดพ้นออกมาจากแดนตายของเทพแห่งอดีตและอนาคต เกาหมิ่งก็มั่นใจแล้วว่าความทรงจำของเขาถูกโชคชะตาบงการ ตัวเขาและชาวเมืองส่วนใหญ่ในเมืองแห่งนี้ต่างก็เป็นเพียง "สัตว์ที่ถูกเลี้ยงไว้" และอนาคตของพวกเขาก็ถูกกำหนดไว้แล้ว

แต่ในตอนนี้ เกาหมิ่งได้รับโอกาสที่จะเปลี่ยนแปลงมัน เขาอาจจะเป็นคนแรกที่สามารถออกจากฮั่นไห่ได้อย่างแท้จริง

ถนนสายหลักที่มุ่งหน้าออกนอกเมืองนั้นกว้างขวางและสะอาดสะอ้าน ราวกับว่ามีรถยนต์วิ่งเข้าออกอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ใครจะไปคิดว่าทั้งหมดนี้เป็นเพียงภาพลวงตา

ไม่มีใครรู้ว่ารถที่ขับออกไปนอกเมืองนั้นไปสิ้นสุดที่ไหน บางทีพวกมันอาจไม่เคยออกจากฮั่นไห่เลย หรือบางทีคนที่ขับรถเหล่านั้นก็อาจเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดเช่นกัน