บทที่ 439 เมืองเซี่ยวอัน

บทที่ 440 เมืองเซี่ยวอัน

พลังวิญญาณและอารมณ์ด้านลบทั้งหมดที่จางติ่งดูดซับมาได้ถูกดึงเข้าไปในดวงตาข้างซ้าย ส่งผลให้ร่างกายของเขาไม่สามารถฟื้นฟูได้เลย แม้แต่สติสัมปชัญญะก็ยังอยู่บนปากเหวแห่งการแตกสลาย

ผิวหนังที่เหี่ยวย่นกองรวมกันอยู่บนใบหน้า จางติ่งลืมตาได้เพียงข้างซ้ายเท่านั้น ดวงตานั้นมีความพิเศษอย่างยิ่ง มันลึกล้ำราวกับราตรีกาล ทว่าในส่วนลึกของนัยน์ตากลับแฝงไว้ด้วยแสงสว่างที่ร้อนแรง มันไม่เพียงแต่สามารถดูดซับวิญญาณอาฆาตและพลังจากโลกแห่งเงาได้เท่านั้น แต่ยังสามารถชำระล้างอารมณ์ด้านลบส่วนใหญ่ที่ปะปนอยู่ได้อีกด้วย

“ดวงตาของผีความฝันงั้นหรือ?” ใจของเกาหมิ่งจมดิ่งลง